Zapisz się do newslettera

Poznaj charakter swojego dziecka

Oceń ten artykuł
(8 głosów)
Poznaj charakter swojego dziecka https://pixabay.com

Nierzadko rodzice zastanawiają się dlaczego ich dziecko jest bardzo ruchliwe, a dziecko sąsiadów spokojne, grzeczne i ciche.

Te różnice, to nic innego jak typy osobowości. Poznając je możemy zrozumieć różne zachowania naszego dziecka i w odpowiedni sposób pomóc mu w przygotowaniu się do dorosłego życia.

Warto zaznaczyć, że żadna z niżej wymienionych cech nie jest gorsza czy lepsza. Każda z nich jest po prostu inna – wyjątkowa!

Melancholik, to wrażliwe, emocjonalne, skryte i nieśmiałe dziecko, które lubi spędzać czas w samotności, a wystąpień publicznych unika z wielką gorliwością. Melancholik z natury woli stałe i niezmienne sytuacje, w nowych często nie potrafi się odnaleźć i ma problem z szybkim podejmowaniem decyzji.   

Dziecko o tym typie osobowości potrzebuje wsparcia w budowaniu poczucia własnej wartości bowiem brakuje mu wiary w siebie. Zadaniem rodziców jest wspieranie jego działania, wszelkiego rodzaju twórczości, a także docenianie starań dziecka. W tym przypadku powinniśmy delikatnie zwracać uwagę zamiast ostro krytykować. Warto też zachęcać małego melancholika do spędzania czasu z rówieśnikami, próbowania nowych rzeczy oraz do otwierania się i mówienia o swoich uczuciach i emocjach. Warto pamiętać, że melancholik, który w dzieciństwie jest zachęcany i wspierany – może wyrosnąć na wspaniałego i wartościowego artystę ponieważ jest on najbardziej twórczy ze wszystkich typów osobowości.


Flegmatyk, to łagodne, solidne, ciche, cierpliwe, zrównoważone emocjonalnie, ale i nieufne dziecko. Potrafi współczuć, słuchać, nie lubi rządzić, sumiennie wywiązuje się z powierzonych mu zadań. Flegmatyk jest bardzo pomocnym dzieckiem, jednak wszystkie prace i zadania wykonuje w swoim tempie niewymagającym pośpiechu. Dziecko z tym typem osobowości jest nieufne i dlatego ciężko mu nawiązywać nowe przyjaźnie.

Warto zachęcać dziecko do zabawy z rówieśnikami. Trzeba zwrócić jednak uwagę, aby dziecko nie poddawało się zbytnio woli innych, gdyż może to mieć przykre konsekwencje dla dalszego rozwoju. W tym przypadku trzeba wspierać i uczyć samodzielności. Należy dopingować, rozmawiać, pomagać i zachęcaj do ukazywania innym swojej woli i swoich racji.


Sangwinik, to wesołe, spontaniczne dziecko. W łatwy sposób nawiązuje relacje z innymi ludźmi i szybko zyskuje ich sympatie. Swój entuzjazm wykorzystuje do podporządkowywania sobie innych, szczególnie rodziców i dziadków. Potrafi koloryzować różne historie, co często prowadzi do kłamstwa. Z natury jest gadułą.

Przy tym typie osobowości musimy bardzo uważać, aby nie wychować nieobowiązkowego, przesadnie pewnego siebie lekkoducha, który będzie podporządkowywał sobie wszystkich dookoła. Chcąc przygotować dziecko do dorosłego życia powinniśmy zastosować zdecydowaną postawę, w której nie pozwolimy na to, by dziecko nami dyrygowało, rządziło pozostałymi członkami rodziny i ustalało zasady panujące w domu. Rodzic sangwinika powinien jasno i rzeczowo określać oczekiwania względem dziecka i konsekwentnie je egzekwować. Warto też pamiętać o hamowaniu samouwielbienia i nie pozwalaniu sangwinikowi na wszystko. Dziecko bowiem, które przez całe dzieciństwo było wychwalane, nie posiadało obowiązków, w dorosłym życiu może nie poradzić sobie z wymaganiami np. pracodawcy. Dla równowagi przydadzą się też pochwały, które sangwinik bardzo lubi, ale zawsze pochwały za coś dobrego. Nigdy pochwały bez powodu.

Sangwinik wspierany przez rodziców i dobrze pokierowany może wyrosnąć na osobę pewną siebie, radzącą sobie z problemami, która może wiele osiągnąć w swoim dorosłym życiu. 

 

Choleryk, to bardzo aktywne, energiczne dziecko, które szybko się denerwuje, złości i rządzi innymi. Typowy choleryk jest bardzo uparty, lubi dominować, wszystko robić po swojemu i narzuca własne zdanie innym. Gdy ktoś się z nim nie zgodzi, denerwuje się, krzyczy, staje się nawet agresywny. Dziecko o tym typie osobowości jest urodzonym przywódcą nastawionym na działanie i kierowanie. Typ ten zazwyczaj osiąga zamierzony cen, niestety jednak nawet małą porażka może spowodować frustracje, zamknięcie się w sobie, utratę wiary w siebie czy kompleksy.

Chcąc wspierać choleryka nie zamykajmy go w domu, niech funkcjonuje wśród ludzi, niech się bawi, realizuje. Musimy jednak kontrolować i uważnie obserwować dziecko, ponieważ może być agresywne. Te zachowania trzeba niwelować.

Pamiętajmy, że dziecko o tym typie osobowości ma bardzo silną potrzebę odnoszenia sukcesów. Nie wystarcza mu pochwała za wykonaną pracę czy zadanie, dziecko tego typu chce poczuć, że zrobiło to najlepiej ze wszystkich. I tu ogromna rola rodziców, bowiem choleryk zbyt często chwalony, może przy niewielkiej nawet porażce zachować się agresywnie lub popaść w kompleksy. Trzeba tłumaczyć, rozmawiać.

Pozwalajmy dziecku na decydowanie o sobie np. co na siebie ubierze (oczywiście miejmy nad tym kontrolę, by dziecko ubrało się współmiernie do pogody), co zje czy w co się pobawi. Nie narzucajmy mu swojego zdania, ale wspierajmy, kierujmy, pokazujmy i pomagajmy. Skuteczną metodą wychowawczą na choleryka jest zachęcanie go do wykonania danej czynności (na która nie ma ochoty) w sposób „kto pierwszy, ten lepszy” ponieważ choleryk lubi rywalizować. Pamiętajmy jednak, aby nie dać się dziecku podporządkować.

Dziecko o tym typie osobowości umiejętnie wspierane przez rodziców może wyrosnąć na silną osobowość, która na pewno osiągnie w życiu to, czego chce i da sobie radę w dorosłym życiu.

 

Podsumowując, melancholik i flegmatyk, to typy osób zamkniętych w sobie. Dzieci, które wykazują więcej cech tych dwóch osobowości lubią bawić się same, spędzać czas w swoim pokoju. Lubią wymyślać zabawy i kreować swój świat, do którego nie lubią dopuszczać innych. Największą „karą” dla takiego dziecka jest publiczny występ, udział w grach zespołowych, poznawanie nowych osób czy miejsc. Największą „nagrodą” – czytanie, malowanie i zabawa w domu z rodzicami i kolegami, ale tymi, których dobrze zna.

Natomiast choleryk i sangwinik to typy osób otwartych na świat i innych. Dzieci, które wykazują więcej cech tych dwóch osobowości lubią być w centrum zainteresowania lubią bawić się w gronie rówieśników i osiągać sukcesy. Osoby te lubią wymyślać zabawy i kreować świat, do którego chętnie dopuszczają innych ludzi. Największą „karą” dla takiego dziecka jest zamknięcie w domu. Największą „nagrodą” pozwolenie na samowolne decydowanie.

Czytany 2584 razy
MF

Jesteśmy rodzicami, nauczycielami, pedagogami podejmującymi tematy dotyczące w głównej mierze wychowania i rozwoju dzieci. Jako pierwszy magazyn parentingowy w Southampton chcemy pomagać rodzicom w ich codziennych wyzwaniach.

Tworząc darmowy magazyn dla dzieci i rodziców udostępniamy innym rodzicom miejsce do wymiany poglądów i dyskusji.

Wszystko co tworzymy robimy z miłości do dzieci!

KĄCIK MAMY

Mile dla Bartka / Miles for Bartek

Mile dla Bartka Największa polska impreza…

Kilka słów o Wielkanocy

„By na chwilę się zatrzymać I spojrzeć z…

Portret kobiecy

Portret kobiecy Musi być do wyboru. Zmieniać się,…

KĄCIK TATY

„Bo możemy robić małe rzeczy, za to z wielką miłością” Nie zapominajmy o okazywaniu sobie miłości i…

Przyciemnianie szyb – sposób na większe bezpieczeństwo dla Ciebie i Twojej rodziny

Czy zastanawialiście się kiedyś po co właściwie…

Rodzinny WALES RALLY GB 2015

Specjalnie dla WAS magazyn FANTAZJA przygotował…

Ojcowie w natarciu

W ostatnim czasie mam wielką przyjemność…